Meezeilen als opstapper: wat kan je verwachten?

Leuk, een dagje zeilen! Een vriend of bekende heeft je gevraagd of je eens een dagje mee wilt gaan zeilen. Misschien wel voor een weekendje, of zelfs voor een hele vakantietocht. Het lijkt je geweldig natuurlijk. Maar je hebt nog nooit eerder gezeild en je weet eigenlijk niet zo goed wat je kan verwachten. Help! In deze blog […]

Van droom naar echt vertrekken (deel 2)

Veel zeilers dromen wel eens van een lange zeilreis. Maar tussen die vage dagdroom en het daadwerkelijk losgooien staat een hoop voorbereiding in de weg. Hoe ga je daar aan staan? Dit is het tweede deel van een tweeluik, waarin ik beschrijf hoe wij ons voorbereid hebben op onze trip naar de Kanaaleilanden. Van vage dagdroom, tot echt vertrek (voor deel een, klik hier).

Van droom naar echt vertrekken (deel 1)

Veel zeilers dromen wel eens van een lange zeilreis. Maar tussen die vage dagdroom en het daadwerkelijk losgooien staat een hoop voorbereiding in de weg. Hoe ga je daar aan staan? In de volgende twee posts beschrijf ik hoe wij ons voorbereid hebben op onze trip naar de Kanaaleilanden. Van vage dagdroom tot concreet vertrek (Voor deel twee, klik hier)

Langszij liggen: hoe heurt het eigenlijk? (blog)

Bijna iedereen die zeilt heeft het wel eens meegemaakt. Een drukke haven, waar geen plaatsje aan de kant vrij is. Dan zit er niets anders op dan je boot vast te maken aan een andere boot. Meestal worden wij hartelijk verwelkomd. Maar er zit ook wel eens iemand bij die er duidelijk geen zin in heeft. Zulke voorvallen zetten me aan het denken. Zijn er eigenlijk regels voor het langszij liggen aan een andere boot?

Wat is er nu leuk aan (zee)zeilen?

Toen ik pas met zeilen begon, was ik bang dat Ivo en ik zo’n typisch ‘zeilstel’ zouden worden. Zo’n stel dat al jarenlang geen vliegtuig meer van binnen heeft gezien. Omdat alle vakantiedagen opgeslokt worden door die boot van ze. Nooit met een gehuurde camper door adembenemend Canada rijden. In plaats daarvan elke zomer een trip naar de Oostzee of Zuid-Engeland. Omdat die plekken in drie weken vakantie te bereiken zijn met een zeilboot. Geen tapas happen in Barcelona, maar weken verwaaid liggen aan de Noord-Duitse kust. En dan heb ik het nog niet eens over de vele, vele vrije weekends die op gaan aan onderhoud..

Een paar jaar later ben ik tot de conclusie gekomen die angst toentertijd volkomen terecht was…

De laatste stukjes ‘wildernis’ (blog)

Ik weet niet of er een officiële index bestaat, die aangeeft hoe geordend diverse landen zijn. Maar áls die bestaat, dan staat ons kikkerlandje met stip op één. Sterker nog, deze index zou zeer waarschijnlijk zélf een Nederlandse uitvinding zijn. Samengesteld door een speciaal aangewezen commissie, na een hoop vergaderen en een jarenlange literatuurstudie. Want niets wordt hier aan het toeval overgelaten.

Radiostilte

Een zonnige zeildag. Onze boot glijdt ‘standje melkmeisje’ door het water. De stilte wordt alleen verbroken door het geluid van een paar sterns verderop. Tegen zonsondergang, als de lucht en het water rood beginnen te kleuren, leggen we aan. In de avond zitten we met een wijntje in de kuip. We observeren de gezellige drukte in de haven en keuvelen wat. Waar we mee bezig zijn? Met de dingen die we nu aan het doen zijn. En verder met helemaal niks.

Zeilen zonder motor, roekeloos?

Er zijn alpinisten, die zonder touw of andere hulpmiddelen, de meest duizelingwekkende rotswanden bedwingen. Voor hen de puurste manier van klimmen. Je bent helemaal op jezelf aangewezen. Alles is afhankelijk van jouw kunde, jouw focus. De meningen over deze manier van klimmen zijn nogal verdeeld. Sommigen zien hen als gekken die onnodig hun leven wagen. Anderen bewonderen hen juist..